كاربرد انواع مختلف مواد افزودني مانند امولسيون ، كف قير ،‌ سيمان و آهك بعنوان عامل تثبيت كننده از سالهاي متمادي وجود داشته است . اين مواد به تنهايي و يا تركيبي از آنها به لايه هاي اساس ، زير اساس و لايه هاي بازيافتي روسازي اضافه مي شود . كاربرد تركيب كف قير - سيمان و امولسيون - سيمان در سالهاي اخير و با ساخت تجهيزات و ماشين آلات جديد كه اجراي سريع عمليات و امكان تهيه مخلوطي يكدست با ويژگي هاي تراكمي مناسب را در تثبيت فراهم نموده است در اكثر نقاط جهان مورد توجه واقع شده است . با گسترش روز افزون در بكارگيري مخلوط هاي سيمان ـ امولسيون و سيمان ـ كف قير هنوز ويژگيهاي تركيبات فوق و تاثير گذاري آنها بر عمليات تثبيت و همچنين كارايي آنها به طور كامل روشن نگرديده است . در اين مقاله مسائل اجرايي و آزمايشات لازم در طرح مخلوط و كنترل كيفيت ها در مطالعه موردي احداث جاده 122 كيلومتري دوغارون ـ هرات افغانستان مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه لايه تثبيت شده با كف قير و سيمان ويژگي مقاومتي بهتري داشته و از لحاظ اقتصادي بصرفه تر مي باشد . ليكن ، كاربرد امولسيون در فصول سرد سال مناسب تر بوده و مخلوط يكدست تري را فراهم مي نمايد .

پديده روانگرائي از جمله مواردي است كه بر اثر عوامل لرزه اي امكان بروز آن در يك توده ماسه اي اشباع وجود دارد . در اينگونه مناطق به منظور جلوگيري از آسيب هاي احتمالي به مستحدثات موجود ، ارزيابي پتانسيل روانگرائي ضروري به نظر مي رسد . بسته به گستره منطقه طرح جهت كسب اطلاعات نياز به حفر چند گمانه و انجام آزمايشات متعددي مي باشد كه هر يك مستلزم صرف زمان و هزينه هاي بسياري است . بنابر اين پيش بيني روانگرائي با استفاده از مجموعه اطلاعات موجود توسط شبكه عصبي ، باعث كاهش در هزينه ها و برنامه ريزي صحيح در شناخت ساختگاه مناسب خواهد شد . شبكه هاي عصبي به عنوان سيستم هاي هوشمند از خصوصيات خاص پردازش اطلاعات در مغز بهره مي گيرند كه از آن جمله مي توان به يادگيري مثال ها ، ناديده گرفتن خطا در داده ها و پردازش موازي آنها ـ كه دور از دسترس روشهاي مرسوم برنامه نويسي قرار دارد ـ اشاره كرد . در تحقيق حاضر با توجه به بالا بودن سطح آب زير زميني در محدوده جنوب شرق تهران و با استفاده از اطلاعات گمانه هاي حفر شده در اين منطقه به وسعت سي كيلومتر مربع ، به ارزيابي پتانسيل روانگرائي توسط شبكه عصبي پرداخته شده است . شبكه عصبي مذكور با داشتن يك لايه مياني توسط اطلاعات گمانه هاي حفر شده مبتني بر آزمايش نفوذ استاندارد آموزش داده شده و سپس به منظور اطمينان از كارايي شبكه در ارزيابي پتانسيل روانگرائي ، اطلاعات تعدادي گمانه براي اولين بار به شبكه ارائه گرديد . نتيجه حاصل از شبكه عصبي با نتيجه حاصل از روش رايج تعيين روانگرائي Seed كنترل و مورد مقايسه قرار گرفت كه بر اساس آناليزهاي انجام شده ، شبكه عصبي تربيت يافته قادر است پتانسيل روانگرائي در خاك محدوده جنوب شرق تهران با دقت بيش از 92 درصد پيش بيني نمايد .

خصوصيات مكانيكي نمونه هاي كائولينيت مسلح شده با الياف پلي پروپيلن با استفاده از آزمايشهاي سه محوري مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج نشان مي دهند كه افزودن الياف با آرايش تصادفي ، به طور ملاحظه اي باعث افزايش حداكثر تنش تفاضلي ، مقاومت بر شي و شكل پذيري رس كائولينيت گرديده است . افزايش در مقاومت تابعي از طول و مقدار الياف مخلوط مي باشد . به طور كلي افزايش طول و مقدار الياف باعث افزايش مقاومت بر شي و شكل پذيري گرديده است . در نمونه هاي مسلح شده با الياف كوتاه ، با افزايش مقدار الياف ، همواره زاويه اصطكاك افزايش و چسبندگي كاهش مي يابد و ليكن در نمونه هاي با الياف بلندتر ،‌ اين روند تا مقدار الياف معيني ادامه مي يابد . در ميزان الياف كم ، با افزايش طول الياف ، همواره زاويه اصطكاك افزايش و چسبندگي كاهش مي يابد .

سد مهاباد يك سد خاكي - سنگريزه اي با هسته رسي باريك ، به ارتفاع حداكثر 5/47 متر و طول 700 متر در غرب ايران مي باشد . از همان ابتداي ساخت نشست ها و جابجايي هاي افقي غير متعارفي در بدنه سد ملاحظه شد . جهت بررسي علل تغيير شكل هاي سد ،‌ با استفاده از نرم افزار المان محدود PLAXIS براي مدت 30 سال رفتار سد آناليز معكوس شد و نتايج با مقادير اندازه گيري شد مقايسه گرديد . بررسي داده هاي پيرومتري سد و خروجي برنامه نقش پوسته ريزدانه پاييندست و تراكم كم مصالح را در نحوه رفتار سد نشان مي دهد . بر اساس آناليزهاي انجام شده ميتوان احتمال وجود ترك در ترازهاي بالايي هسته رسي را پيش بيني نمود .

تزريق شيميايي عبارت است از تزريق محلول هاي شيميايي به داخل تشكيلات خاكي كه اين محلول ها پس از يك مدت زمان از پيش تعيين شده با هم واكنش داده و باعث ايجاد پرده هاي آب بند و مستحكم در تشكيلات مورد نظر مي شوند . استفاده از محلول هاي شيميايي براي تزريق خاك ،‌ در پاسخ به نياز به كنترل جريان آب ، در تشكيلاتي كه به علت ريز بودن بيش از حد منافذ ، اجازه نفوذ سوسپانسيون هاي سيمان پرتلند را نمي دهند ،‌ ابداع شده است و به طور وسيعي در 50 سال اخير براي آب بندي و پايدار سازي تشكيلات خاكي در سطح جهان مورد استفاده قرار گرفته است . اولين تجربه تزريق شيميايي كشور در سد كرخه به طور صد در صد با تكيه بر دانش و تخصص كارشناسان و متخصصان داخلي به انجام رسيده و از اين رو با تجربيات و نتايج ارزشمند و منحصر به فردي در زمينه بومي سازي تكنولوژي تزريق شيميايي در كشور همراه بوده است . امروزه طيف وسيعي از مواد و محلول هاي شيميايي براي استفاده در تزريق شيميايي موجود هستند و در هر پروژه اي با توجه به نيازها ، اهداف و شرايط خاص حاكم از محلول هاي شيميايي مناسب ، استفاده مي شود . تجربيات به دست آمده در زمينه انتخاب دو غاب هاي شيميايي برخلاف دو غاب هاي سيماني از پيچيدگي و زواياي زيادي برخوردار است و مستلزم صرف هزينه و وقت بسيار بيشتري مي باشد . ضمن اينكه پرسنل اجرايي نيز بايد از دانش و تجربه كافي در زمينه شناخت مواد و محلولهاي مختلف شيميايي و مكانيسم عملكرد آنها باشند . چرا كه در دوغابهاي سيماني ، حداكثر بايد نسبت آب به سيمان و يا درصد بنتونيت اضافه شونده را تعيين نمود ، ولي در تزريق شيميايي ما با طيف وسيعي از محلول هاي شيميايي مواجه هستيم كه هر يك داراي خواص فيزيكي ، شيميايي و زيست محيطي متفاوتي هستند . در اين مقاله ، فرآيند انتخاب محلول هاي شيميايي مورد استفاده ، جهت انجام تزريق شيميايي آزمايشي در قسمتي از پي سد كرخه ، مورد بحث قرار مي گيرد و چگونگي دست يابي به طرح نهايي كه شامل محلول سيليكات سديم به عنوان ماده تزريقي اصلي و محلول شيميايي اتيل استات به عنوان ماده فعال كننده با طرح اختلاط معين مي باشد را بررسي خواهيم كرد .

مسائل تاثير گذار و قدرتمند زيادي در تغيير رفتار رايج استفاده كنندگان از راه نقش ايفاء مي كنند تمام اين مسائل تاثير گذار دلايل خوب و قانع كننده اي دارند و بنا نهادن يك تغيير در اين رفتارها كار چندان ساده اي نيست ،‌ چون به منظور تغيير دادن رفتارها در راه مطلوب بايد تعدادي از متغيرها به نحوي با همديگر در يك زمان واقع شوند . تا به امروز اطلاعات تجربي اندكي در زمينه آن دسته از رفتارهاي بخصوص كه سبب تصادفات جاده اي مي شوند ، در دست است و ما همچنان با اين مسئله دست به گريبان هستيم . بسيار واضح است كه نحوه رفتار مردم هنگام رانندگي ، دوچرخه سواري يا عبور از پياده رو و خيابان مهمترين سرچشمه مجروحيتها و تصادفات مرگبار مي باشد . بنابراين بزرگترين پتانسيل براي ايمن تر كردن راهها در اين امر نهفته است كه مردم را به سمت افزايش و تقويت مهارتهاي اداراكي و عكس العملي در هنگام اين اتفاقات سوق بدهيم . در اين مقاله قصد در خلاصه كردن مواردي داريم كه به اتفاق همديگر مي توانند موجب تغيير در رفتار استفاده كننده از راه شوند و تاكيد بر آن ابتكاراتي است كه در همه جا كاربرد داشته و بتواند مسير را براي كارهاي ديگران در حوزه ايمني راه فراهم و هموار نمايد .

انسان از زمان هاي گذشته با توجه خاصي به مطالعه شرايط آب و هوايي نشان بپردازد و اقليم هاي مختلف را از يكديگر باز شناسد . در قرن حاضر ،‌ دانشمندان توانسته اند با استفاده از آمار ثبت شده ايستگاه هاي هواشناسي و ابداع فرمول ها و ضرايبي ،‌ مطالعات عميقي در باره آب و هوا و تقسيمات اقليمي جهان انجام دهند . در اين مقاله سعي شده علاوه بر مرور بر تقسيم بندي اقليمي جهان به روش هاي مختلف از جمله تقسيمات اقليمي كوپن ،‌ گوسن ، آمبرژه ، اتكينسن ،‌ اولگي ، ماهاني و گيوني ،‌ به تقسيم بندي اقليمي ايران و كوشش هاي انجام شده در اين راستا پرداخته شود .

كاربرد منابع موجود در ماه به عنوان ساختار اوليه و مواد پوششي ، مي تواند فاكتوري مهم در آغاز توسعه محيط زيستي و طراحي موفق باشد . همچنين خودكفايي آتي ،‌ منابع و عرصه ماه و مريخ رانيز در بر مي گيرد . مواد خارج از جريان كار ،‌ يا كمتر به كار گرفته شده مربوط به ماه ،‌ مي توانند در جهت ايجاد ساختارهاي شبيه به مواردي كه در مناطق خشن ( نا ملايم ) زميني و محيط هاي بشري مناسب را به وجود آورده اند ، به كار روند . بسياري از تكنيك هاي بومي كه حداقل مواد را براي ايجاد حداكثر فضاها به كار مي برند ،‌در طول چهار هزار سال پيش ، تكميل و زمان بندي شده و به طور مكرر به كار رفته اند ، اعتبار و صحت آنها را به اثبات مي رسانند . كاربرد همچنين تكنيك هايي در ماه و مريخ مي تواند چندين نتيجه مهم عمده را در برگيرد . از آن جمله : الف ) محيط هاي هارمونيك ( موزون ) . ب) تكنيك هاي اجرايي در محل . ج) برنامه هاي اجرا و ساخت و ساز اقتصادي . د) حفاظت در برابر حرارت ، تابش ، ضربه . هـ) تعامل بشري با محيط طبيعي . و) مشاركت جهان سوم در برنامه فضايي . در اين مقاله به تجديد سيستمهاي سنتي در جهت احياي راهكارهاي نوين طراحي مي پردازيم .

رشد و توسعه پديده شهر نشيني در جوامع ،‌ فرايند ناگزيري است كه ضمن بهمراه داشتن مزاياي مختلف ،‌ عواقب منفي زيادي نيز به دنبار دارد . از جمله اين مشكلات بخصوص در شهرهاي بزرگ ، تراكم ترافيك وسايل نقليه و اثرات نامطلوب آن مي باشد . جهت رفع چنين مشكلاتي يكسري اقدامات نظير اعمال محدوديتهاي ترافيكي صورت مي پذيرد كه مي تواند در محدوده زماني و مكاني خاص و يا نوع خاصي از وسايل نقليه مورد استفاده قرار گيرد . انواع مختلف محدوديتهاي ترافيكي در شهرهاي بزرگ جهان تجربه شده است كه مي توان به موارد كلي زير اشاره كرد : اخذ هزينه و روشهاي بازدارنده يا تنظيم كننده براي استفاده از وسايل نقليه شخصي ، ايجاد تسهيلات ويژه براي وسايل نقليه عمومي . از اقدامات سياستهاي فوق مي توان به ايجاد طرح ترافيك و ممنوعيت ورود وسايل نقليه شخصي به آن را نام برد . در اين مقاله پس از بررسي هزينه هاي اجتماعي استفاده كنندگان از سيستم حمل و نقل و روشهاي مختلف مقابله با آثار سوء تراكم ترافيك ، روشهاي مختلف اعمال محدوديتهاي ترافيكي بررسي مي شود ، سپس امكان پذيري اجراي اين محدوديتها بطور خاص در شهر مشهد مورد بحث قرار گرفته و ايجاد محدوده ممنوعه تردد بعنوان يكي از روشهاي موثر معرفي مي شود . پس از تعيين محدوده هاي طرح ترافيكي ممكن ، محدوده برتر از جهات گوناگون انتخاب شده و با استفاده از نرم افزار EMME/2 و مدل كردن محدوده نهايي در آن به وضعيت شبكه شهر مشهد در دو حالت قبل و بعد از اعمال محدوديت پرداخته مي شود و پارامترهاي مختلف ترافيكي و زيست محيطي مقايسه خواهند شد .